2340000 liter per seconde……

De Canadezen zijn net als de Noord-Amerikanen gek op getallen. Hoe meer cijfers hoe beter en hoe groter de getallen hoe mooier. Daarom zal elke gids in deze landen je dan ook overspoelen met feiten en feitjes.
Niagara Falls (het plaatsje) is bekend om de Niagara Falls (de watervallen), verder is er niets…..althans als je de supercommerciële toeristische attracties die ze rondom de watervallen hebben gebouwd “niets” mag noemen. Naast de watervallen die overigens overweldigend mooi een indrukwekkend zijn, vind je in het plaatsje kermisattracties, wassenbeelden musea van allerlei typen (beroemdheden, gangsters, filmsterren), horrorpaleizen, automatenhallen, casino’s en nog veel meer lawaai makende, licht en rook producerende glimmer en glitter. Wat een toestand en eigenlijk niets voor ons.
Het toeristische karakter van de plaats is optima forma uitgebuit. De prijzen torenhoog. We wilden een eenvoudige kamer, zoals eenvoudige mensen betaamd. Nu bleek dat niet zo eenvoudig te zijn! Het stadje was vol en hotelkamers moeilijk te vinden. We hadden gelukkig al eerder via het internet iets geboekt. “Dit ziet er wel aardig uit” zei Bonnie, “nog drie kamers beschikbaar, en prijzen vanaf $53″……Meteen geregeld dus, want die drie kamers zijn natuurlijk zo weg als je niet snel bent.
Eenmaal aangekomen in het Quality Hotel (wat een geweldig creatieve naam) bleek de reservering keurig over gekomen te zijn. Bij het autoriseren van mijn creditcard heb ik wel even mijn wenkbrouwen gefronst. Blijkbaar waren de drie “nog beschikbare kamers” niet van het $53 type. Maar ik ben stoer en we moesten toch slapen, dus zonder blikken of blozen heb ik de rekening van $379 getekend……….Twee nachten inclusief belastingen, geen geld toch. En inderdaad het bleek wel een kamer te zijn die bij deze prijscategorie paste.
De badkamer alleen al was groter dan de meeste kamers die we in Zuid-Amerika hebben gehad. De woonkamer èn suite had, echt letterlijk in de kamer, een Jacuzzi (whirlpool of bubbelbad zo u wilt) van twee bij twee meter! Het bedje van 3 bij 2,5m was nu eens groot genoeg voor mijn lange lijf en het uitzicht over de stad (we zaten 10 hoog) was prachtig. Niets te klagen dus.
We hebben de lawaaischoppende vermakelijkheden maar zoveel mogelijk genegeerd en ons geconcentreerd op de watervallen.
De Falls zijn letterlijk en figuurlijk adembenemend. De enorme watermassa die zich zo’n 53 meter naar beneden stort zorgt voor een enorm watergordijn. Het tochtje op de “Maid of de Mist” boot naar de voet van de waterval is een intense beleving van dit natuurgeweld. Door al dat spattende water zou je werkelijk kletsnat worden. Daarom gebruikt iedereen braaf de, door het bootpersoneel uitgereikte, blauwe regenpochos. Enzo bevind je je gedurende een half uurje in “blauw kabouterland”.
Het Canadese deel van de Falls worden de Horseshoe Falls genoemd en zijn zo’n 670 meter breed. Meer dan 90% van al het vallend water passeert deze watervallen. De American Falls nemen de overige 10% voor hun rekening.
Je zou zeggen dat deze 2,3 miljoen liter water die iedere seconde over de rand dondert niet te stoppen is. Toch is in 1848 de waterstroom zo’n 30 uur achtereen volledig tot stilstand gekomen. De inwoners van Niagara Falls zouden zich, naar verluid, massaal ter kerke hebben begeven omdat zo zich wezenloos schrokken van deze onverwachte en voor hun onverklaarbare gebeurtenis. De enkeling die op onderzoek uitging vond de verklaring zo’n 30 km stroomopwaarts. Drijf ijs uit Lake Erie was door de wind in de Niagara rivier geblazen en had zo de zaak verstopt. Na dertig uur loste de zaak zich letterlijk vanzelf op.
De Falls hebben in de loop der jaren vele waaghalzen en avonturiers getrokken. De eerste die in een ton de watervallen afdenderde (en het ook overleefde), was een 63 jarige onderwijzeres. Aan het begin van de vorige eeuw klom Annie Taylor, samen met haar kat, in een ton en liet zich over de watervallen voeren. De eeuwige roem verwierf zij zeker, maar het grote fortuin dat zij door haar daad hoopte te vergaren liep ze mis. Ze zou op hoge leeftijd maar zonder een rooie cent, in haar bed overleden zijn.
Van de 13 anderen die haar in deze waanzinnige onderneming volgden zouden er 5 het niet overleefd hebben. De laatste die de watervallen afdenderde deed dat in 1995 op een Jetski …….dat bleek geen goed idee.
De enige die de watervallen per ongeluk passeerde en die het ongeluk ongedeerd overleefde was een 7 jarige jongen. Toen hij in het ziekenhuis aankwam nadat hij door een Maid of the Mist boot was gered, was het eerste wat hij vroeg “een glaasje water”!
Wíj hebben maar geen poging ondernomen om in het Guiness Book of Records te belanden……

Door hier op te klikken zie je de locatie op de grote overzichtskaart.