Een Spaans en Engels sprekende Italiaanse gids in een Portugees-Spaans dorpje in Uruguay

Gisteren zijn we een dagje naar Uruguay geweest, naar het plaatsje Colonia. Uruguay is een redelijk klein land met ongeveer 3 miljoen inwoners, waarvan de meeste in de hoofdstad Montivideo wonen. We zijn gisteren om half 7 opgestaan, omdat we om kwart voor 9 met de boot vertrokken en 1 uur en een kwartier van te voren aanwezig moesten zijn. Na gedoucht en gegeten te hebben zijn we in een taxi naar de haven gegaan. De bootreis zou ongeveer 1 uurtje duren, aangezien we de snelle boot hadden gekozen (de langzame duurde 3 uur). Nadat mijn vader in de taxi nog een praatje had gemaakt met de chauffeur, die nog maar eens bevestigde dat iedereen de politiek hier maar slecht vond, kwamen we aan bij de haven van Buquebus, de naam van de bootmaatschappij (ja, bootmaatschappij, ook al het heet buqueBUS..). Na ingecheckt te hebben moesten we door de douane, we gingen immers naar een ander land, waar er weer de nodige papieren ingevuld moesten worden en véél stempels werden gezet. Daarna gingen we op de boot en gingen we op zoek naar onze stoelen, we hadden namelijk keurig allemaal een stoelnummer gekregen. Maar wat bleek nu, de stoelen hadden geen nummers… Tja, het is nou eenmaal Zuid-Amerika. Na gewoon een plaats gekozen te hebben vertrok de boot en na een uurtje waren we ineens in Uruguay. Daar ontmoetten we onze gids die ons later op de middag een rondleiding door het dorp zou geven. We gingen met de bus naar het centrum en werden daar afgezet, en we hadden daarna tot 12 uur vrije tijd, omdat we dan zouden gaan lunchen. We besloten om naar het oude deel van het dorpje te gaan en hebben dat verkend en er wat gedronken. Wat ons meteen opviel dat, naast de vele honden, het er heel rustig was. Heel wat anders dan de drukte van Buenos Aires. We hebben toen nog lekker in het zonnetje gezeten en tegen 12-en zijn we naar het restaurant gegaan waar we zouden lunchen. Nou ja lunch, zeg maar gerust een heel diner, inclusief voorgerecht, hoofdgerecht en nagerecht. We werden bediend door een hele spontane ober en hebben heerlijk gegeten. Om kwart voor 3 was het tijd voor de rondleiding, eerst met de bus, daarna lopend. We gingen door heel het dorp heen en de gids vertelde ons dat er meer dan een eeuw was gevochten om het plaatsje door de Spanjaarden en Portugezen. Dit kon je ook goed zien in de straten, typisch Portugese straten werden afgewisseld met spaanse. Het maakte de gids weinig uit wie gewonnen zou hebben, want ze was toch Italiaans.. Na ons nog een uitleg gegeven te hebben over de vele honden, de zogenaamde ‘Public Dogs’, die van iedereen en niemand waren en ook naar iedereen luisterden en door iedereen verzorgd werden, was de tour afgelopen. Om kwart voor 7 gingen we met de bus terug naar de haven en om 8 uur vertrok onze boot weer naar Buenos Aires. Vandaag een citytour door Buenos Aires gehad en zometeen een tangoshow inclusief eten, maar daarover een andere keer.

Door hier op te klikken zie je de locatie op de grote overzichtskaart.