Buenos Aires, BA, Big Apple..stad van kleine Eva

I want to be a, part of BA, Buenos Aires, Big Apple…..(uit Evita, wie kent het niet).

Buenos Aires, de hoofdstad van Argentinië, stad van de Tango, stad van Eva Duarte Perón. Stad van de politiek, ooit vuile politiek, nu een democratie met naar de mening van velen hier een schone, maar lafhartige politiek. Politiek is hier hot. Misschien hebben de komende verkiezingen (juli 2009) er ook wat mee te maken, maar zelfs als men niet binnenkort naar de stembus zou moeten gaan, zou de politiek hier nog een van de belangrijkste onderwerpen van de dagelijkse gesprekken zijn. Als je met de mensen hier praat, komt (soms na een kleine hint in de richting) het gesprek meestal uit op de politiek. Het land kent een stemplicht. Iedereen moet naar de stembus. Als je niet gaat krijg je een boete. Een kleine boete welliswaar, maar toch zorgt het systeem ervoor dat 99% van de mensen hier stemmen. Waarschijnlijk zou, wanneer de stemplicht niet zou bestaan, de opkomst bij de verkiezingen ook hoog zou zijn. Politiek en inspraak leeft hier enorm.
Bijna iedere dag is het Plaza de Mayo voor de residentie van presidente Cristina Fernandez de Kirchner (ja zeker een vrouw!) gevuld met demonstrerende mensen. Men demonstreert hier werkelijk voor en tegen alles. Sommige protestacties keren wekelijks terug en lopen al jaren. Heel invoelbaar zijn de acties van de “dwaze moeder”, of de “moeder van het plein van mei” (Madres de Plaza de Mayo) zoals ze ze hier noemen. Iedere donderdag in de namiddag komen deze vrouwen voor het “roze huis” (Casa Rosada), zoals het werkpaleis van de presidente heet, bijeen om te protesteren tegen de verdwijning van hun mannen en zonen ten tijde van het laatste militaire bewind in de 80er jaren. Deportatie en liquidatie van dertigduizend mensen vond toen plaats.
De meeste argentijnen vinden het huidige bewind onder de maat. Een van onze gidsen vertelde ons in het roze huis de presidente werd geacht te werken, maar dat zij dat volgens velen niet deed….
De vrouw die in de bevolking van Argentinië wel enorm aanspraak en ook internationaal erg tot de verbeelding sprak was natuurlijk Evita (het verkleinwoord van Eva). Zij was de tweede vrouw van Juan Peron. Peron die tot 1951 president was van het land werd in populariteit overstegen door zijn echtgenote die, hoewel zij geen politieke functie beklede, veel politieke macht had en die macht in positieve zin gebruikte voor het “gewone” volk. Het vrouwenkiesrecht is bijvoorbeeld haar verdienste. Een vrouw, die duidelijk geen aanhangster van de huidige regering is, zei ons echter enigzins cynisch: “Inderdaad de vrouwen hebben hier wel stemrecht, maar waar we op moeten stemmen is niet duidelijk”….
Ach het ongenoegen over het bestuur van dit land geeft in ieder geval genoeg stof voor de dagelijkse conversatie op straat.

Door hier op te klikken zie je de locatie op de grote overzichtskaart.