Als een nomade…..

Bonnie schreef het al. We hebben inmiddels heel wat hotels “achter de kiezen”. En dat gegeven maakt dat je je toch wel een beetje ervaren in het hotelbezoek mag gaan noemen. Misschien nog geen expert, maar laten we zeggen wel in staat om te oordelen. En ook al ben ik geen klager en vrij makkelijk (als het slapen en verblijven in hotels betreft tenminste), ik heb inmiddels wel een mening over deze instellingen.
Hier in Zuid-Amerika zijn me in ieder geval weer een paar dingen duidelijk geworden. Of misschien moet ik zeggen: zijn er weer een paar dingen onduidelijk gebleven!
Waarom bijvoorbeeld wordt de spiegel in de badkamer altijd opgehangen door iemand met de lengte van een kleine pygmee? Nu ben ik vrij lang (1,91m), maar ook voor de “gemiddelde” moderne mens van, laten we zeggen zo’n 1.80m, zal dit problemen opleveren. Als je in de spiegel kijkt doe ik dat meestal om mijn haar te kammen……hier kijk je in de spiegel en kun je je borsthaar in model brengen (mocht je dat al willen natuurlijk). Om je gezicht te kunnen zien dien je je vrijwel dubbel te vouwen in je heupen terwijl je tegelijkertijd je nek 90 graden achterover moet proberen te buigen. Voorwaar geen makkelijke opgave. Grappig genoeg hebben ze soms wel heel brede spiegels….als ze die nu eens 90 graden hadden gedraaid..
De kranen hier zijn ook een avontuur. Het is altijd weer afwachten of rood, blauw of kleurloos de warme kraan is. Het maakt daarbij overigens niet uit of de kraan aan de linker of rechter zijde gemonteerd is. Oh ja, soms vertegenwoordigt geen enkele kleur de modaliteit “warm”. Alles is dan gewoon koud!
Zelfs de richting van het opdraaien van een kraan is aan willekeur onderhevig. Ik ben al kranen met “engelse draad” tegengekomen. Dus linksop draaien is open en rechtsom dicht. En dat heeft niets te maken met het feit dat we hier ten zuiden van de evenaar wonen.
Zuid-Amerikaanse rioleringen zijn niet zoals die van ons. Ik denk dat ze dunner zijn, maar misschien hebben ze ook wel meer bochten of hebben ze kleppen of zo. In ieder geval zijn ze niet in staat om toiletpapier te verwerken. Werkelijk niet één velletje……en dat weten we helaas proefondervindelijk! Dus toiletpapier gaat in een emmertje/bakje/zakje naast het toilet. Wat daar soms de gevolgen van zijn zal ik hier maar niet verklappen……..
Nu zijn dingen in de “echte” hotels natuurlijk meestal beter dan in de hostels/hostals (kleiner en met minder faciliteiten dan een hotel) of de hosterias (een soort herberg waar de waard tussen zijn gasten woont en leeft). Maar ook in de zg. echte hotels is alles een beetje anders dan in Europa. Natuurlijk zal het Hilton en de Sheraton hotels ook hier volgens de internationale standaard zijn ingericht, maar de lokale hotels zijn toch echt “Zuid-Amerikaans”. Kleurrijk maar totaal niet met elkaar combinerend beddegoed bijvoorbeeld. Dekbedden zonder dekbedovertrek, maar slechts met een laken eronder. Kussens zo dun als de sloop alleen, of zo hard als het nachtkastje.
En wat te denken van de muren…..geluidsprivacy is soms enigzins beperkt. En waar je je dan al niet druk om gaat maken als dat het geval is. Zo sliepen we eens in een hotel met een buurman (in de andere kamer dus) die vreselijk snurkte. Echt allerverschrikkelijkst. En de beste man ging al om 9 uur naar bed. We konden ons gewoon niet voorstellen dat hij een partner had die dat kon dulden. Op een nacht hield het snurken plots op en we schrokken ons onbehaagelijk….zou die dood zijn???? Moeten we er heen en onze plicht doen als dokter en zuster???..gespannen bleven we een paar minuten wachten…..gelukkig daar was hij weer. Met een glimlach op de lippen en dubbele oordoppen in, maar met een gerust hart zijn we weer in slaap gevallen……………………………

Door hier op te klikken zie je de locatie op de grote overzichtskaart.