Er was eens……

Hoewel de titel van dit stukje een sprookjesachtig verhaaltje doet vermoeden is de werkelijkheid een beetje anders……hoewel….
Wij hebben in Arequipa Marjan van Mourik ontmoet. Een opmerkelijke vrouw met een opmerkelijk verhaal. We kwamen haar tegen toen we voor Bonnie in een klein kliniekje waren voor medisch advies omdat ze in onze ogen toch wat lang grieperig was. Gelukkig viel het achteraf mee en is ze weer helemaal beter. Maar goed daar was dus ook Marjan. Ze bleek daar de boel te runnen, en toen ze hoorde dat er een paar Nederlandse toeristen in de wachtkamer zaten kwam ze even uit haar directiekamertje om een praatje te maken.

Marjan was ooit ook reiziger, net zoals wij. Zij bezocht in 1998 in een vakantie voor het eerst Peru en kwam toen in aanraking met een straatkinderen project. Getroffen door wat zij zag en zich afvragend of zij iets voor deze mensen kon betekenen ging zij een jaar later terug. In Cusco, de oude Inca hoofdstad in zuid-oost Peru, ontdekte zij dat de lokale Lions-club een project had gestart om medische hulp te verlenen aan de armsten onder de bevolking. Het toeval wilde dat Marjan in Rotterdam in het Academisch Ziekenhuis werkte en dat voor dit project buitenlandse medische teams werden gezocht. Voor Marjan was 1 en 1 natuurlijk 2. Bij terugkeer in Nederland wist zij veel mensen in haar ziekenhuis te enthousiasmeren en een min of meer structurele uitzending van operatie teams was geboren.
Voor Marjan was dit niet voldoende!

Dr. Paz Y Geuze is een Peruaan die indertijd vanuit Nederland regelmatig zijn vaderland bezocht om daar zijn medische kennis ten dienste te stellen aan zijn landgenoten. Ook voor hem was dit niet voldoende. Hij wilde graag meer structuur en continuiteit in de hulpverlening brengen dan hij zo in zijn eentje kon bieden.

Om kort te gaan, Marjan en dr. Paz Y Geuze vonden elkaar en samen werden zij de oprichters van de stichting die zich ten doel stelde (en dat nog steeds doet) om hun beider idealen op dit gebied verder gestalte te geven. De stichting (Fundación in het Spaans) “PAZ-Holandesa” was geboren. De stichting richt zich op, en ik citeer: “behandeling, revalidatie en reïntegratie van kinderen (zonder economische bronnen) met een handicap”. Dat is natuurlijk een brede doelstelling en om de zaken in het begin beheersbaar te houden begonnen Marjan en haar mede initiatienemer vanaf 2000 operatie projecten te organiseren in Cusco, Lima en Arequipa.
Omdat Marjan merkte dat het regelen van deze dingen vanuit Nederland niet altijd even makkelijk was besloot ze om wat vaker en wat langer naar Peru te gaan om de projecten te begeleiden. Inmiddels woont ze er semi-permanent. Sinds 2001 heeft de stichting in Arequipa een vaste kinder-polikliniek waar momenteel zo’n 18 mensen werken en maar liefst 7000 kinderen per jaar worden behandeld. Daarnaast is er een spreekuur voor reizigers. Én groot nieuws: per 1 april aanstaande verhuist de polikliniek naar een splinternieuwe gebouw en voor het einde van het jaar (Ojalá, hopelijk in het spaans) is het ziekenhuis klaar! Een heus ziekenhuis met alles er op en er aan. Veertig bedden, twee operatiekamers, een polikliniek (die dus al de eerste van april operationeel moet zijn), en alle randvoorzieningen die nodig zijn om zo’n kliniek te laten draaien.

We hebben samen met Marjan haar kliniek in wording bezocht en waren meer dan onder de indruk! We hebben afgesproken in contact te blijven en wie weet kunnen we voor haar nog het een en ander betekenen in de vorm van hulp vanuit Nederland of in Peru zelf.

Toch een beetje een sprookje nietwaar…….

kijk ook eens op hun website www.pazholandesa.com

Door hier op te klikken zie je de locatie op de grote overzichtskaart.