Een soap in twee bedrijven..(?)

De afgelopen week zou volledig in het teken hebben moeten staan van de Spaanse taal. Ons plan was namelijk om hier in Arequipa spaanse les te nemen. Bonnie zou een beginnerscursus volgen en ik zou in een vervolgcursus mijn spaanse kennis nog wat uitbreiden. Helaas is ons plannetje maar ten dele gelukt. Jammer genoeg kreeg Bonnie vorig weekend last van een forse buikgriep en een gevoel van algehele malaise. We hebben haar lessen dus maar afgezegd. Omdat ze toch het grootste deel van de dag in bed zou vertoeven hebben we besloten dat ik maar gewoon naar school zou gaan en zij in het hostel zou “uitzieken”. De dames van het hostel zijn erg begaan met haar lot en de middagen dat ik les zou hebben konden zij zonodig voor Bonnie zorgen.
Zo gezegd zo gedaan. Ik naar school en zij naar bed!

Naar school gaan is leuker dan ziek in je hotelbed moeten liggen. Helemáál op deze plek. Het hostel ligt namelijk aan een drukke straat en zoals ik in een vorig berichtje al vertelde wordt er op straat veel te koop aangeboden. Nu moet je je eens voorstellen: Je ligt met een ziek lijf in je bed, je kent inmiddels het patroon van het platfond van de kamer zo goed, dat je er “wedden dat………ik uit mijn hoofd het plafond van mijn hotelkamer kan beschrijven” mee zou kunnen winnen, en buiten loopt een man letterlijk de hele dag om de 5 seconden te roepen: “bolsa de basura, bolsa para la basura, bolsa de basura”!!!! Je zou er toch gestoord van raken!
Ik heb nog overwogen om de hele voorraad vuilniszakken (want dat betekent “bolsa de basura”) van de beste man op te kopen, maar wat móet ik hier met 100 vuilniszakken! Bovendien denk ik dat de straatventer na het verkopen van zijn nering niet meteen zou gaan rentenieren van zijn pas vergaarde kapitaal, maar dat hij gewoon naar huis zou gaan om een nieuwe voorraad bolsas te halen. Geen optie dus. Ik had wel met haar te doen.
Overigens zijn we vandaag even naar een Nederlands-Peruaanse polikliniek geweest omdat het toch allemaal wat lang duurt. De dokter aldaar (een Peruaan) kwam heel adekwaat over en heeft haar wat antibiotca voorgeschreven. We moeten dinsdag weer terug. Hopelijk is ze dan wat opgeknapt.

School is leuk! Echt waar Thom en Frank. Ik heb individeel les van een tweetal docenten. Erg vermoeiend, want je hebt altijd de beurt! Effectief is het wel. Ik heb de afgelopen week in een sneltreinvaart er weer een aantal verleden en tegenwoordige tijden bij geleerd. Het spaans kent namelijk niet één verleden tijd, maar meerdere. Het maakt bijvoorbeeld uit of iets in het verleden als kortdurend en volledig afgerond kan worden beschouwd, of dat de actie in het verleden een langduriger karakter had of misschien nog niet duidelijk afgelopen is…………snap je! “Ik sloot de deur” is een andere verleden tijd dan “Mijn ouders woonden in een mooi huis.” Knap lastig allemaal. Ik zal jullie niet verder vermoeien met deze materie en eerlijk gezegd schreef ik het vooral op om te kijken of in het nog wist .
Tijdens een van de lessen kwam de vorige president van Peru ter sprake. Dat was een geval apart. En zijn leven zou zo als soap op de buis kunnen! De man was een Japanner (op zich al wonderlijk dat je dan hier president kon worden) met de naam Fujimori. Hij was tien jaar aan de macht van 1990 tot 2000. In 2000 moest hij aftreden omdat er hier op de tv videotapes werden vertoond waarin te zien was hoe hij andere politici en belangrijke zakenlieden omkocht met grote bedragen geld! Hij had de tapes zelf laten maken om de omgekochte mensen vervolgens te kunnen chanteren. Na zijn gedwongen aftreden vluchtte hij naar Japan waar hij politiek asiel kreeg vanwege zijn afstamming. Omdat hij echter vond dat hij in zijn recht stond (misschien een beetjes naïef), vertrok hij in 2005 naar Chili, in de hoop zich weer verkiesbaar te kunnen stellen in Peru. Helaas voor hem werd hij daar opgepakt om vervolgens door de Chilenen aan Peru uitgeleverd te worden. Ik denk dat hij de folder van het reisburo dat zijn reis naar Chili heeft geregeld niet helemaal goed heeft gelezen!
Inmiddeld zit hij in Lima in de gevangenis, met een straf van 30 jaar wegens schending van de mensenrechten en corruptie. Vreemd genoeg heeft hij nog steeds veel actieve aanhangers hier in Peru (de zg. Fujimorista) en is het niet ondenkbaar dat hij eerder vrijkomt en misschien zelfs weer een belangrijke functie kan gaan vervullen. Zijn trouwe aanhang steunt hem namelijk omdat het de terroristen beweging “Het Lichtend Pad” (El Sendero Luminoso), die in die jaren erg actief was, op een niet al te zachtzinnige wijze heeft uitgeroeid. Naar verluid keek hij niet op een burgerslachtoffer meer of minder, bij de bestrijding van deze beweging!
Het moet gezegd worden dat pas na het verdwijnen van het Lichtend Pad, het veilig genoeg werd voor toeristen om naar Peru te komen. Zijn aanhangers zijn hem dan ook dankbaar dat dankzij hem het toerisme in dit land tot bloei aan het komen is. Dat dat niet onbelangrijk is in dit ontwikkelingsland spreekt voor zich.
En laten we wel wezen; als hier geen toeristen konden komen, waren ook wij hier niet en konden jullie dit blog niet lezen!
Alles hangt met alles samen nietwaar, en hoe het met onze Japanner afloopt zal de tijd ons leren.

Door hier op te klikken zie je de locatie op de grote overzichtskaart.