Peru…eindelijk (of helaas?)

Gisteravond laat aangekomen in Piura. Onze eerste verblijfplaats in Peru hebben we na een lange, maar op zich zeer goed verlopen, busreis om een uur of tien ´s avonds bereikt.
Dezelfde dag om half elf ´s ochtends vertrokken met de bus uit Vilcabamba en daarna in Loja overgestapt op de internationale bus naar Piura. Deze bus brengt je nonstop in 8 uur naar Piura. Alleen bij de grens tussen Ecuador en Peru moet je er even uit. De grens wordt gevormd door een rivier, aan de ene kant uitstappen bij het kantoor van de grensautoriteiten van Ecuador (vriendelijk lachen, geduldig en onschuldig kijken, stempel halen), dan de internationale brug over lopen en aan de andere kant hetzelfde verhaal bij de Peruaanse douaniërs. Het oversteken van de brug deden we in de stromende regen, terwijl onze bus, ogenschijnlijk zonder enige formaliteiten, gewoon de brug over kon rijden om ons aan de Peruaanse zijde keurig op te wachten.
De bustocht is verder zonder vermeldenswaardige zaken verlopen (of het moet wel zijn dat we halverwege de rit van plaats zijn gewisseld omdat onze voorbuurman zijn maaginhoud op de stoel naast hem deponeerde, en niemand de rommel wenste op te ruimen).

Piura is een grote, drukke en warm klamme stad….niet iets waar we op te wachten zaten. Morgen dus maar weer verder naar Trijullo, een visserplaats met, naar verluid, een prettige en vooral rustige uitstraling. Hopelijk (en ik denk ook dat het zo is) is dat het Peru waar we naar op zoek zijn.
Hasta mas tarde……

Door hier op te klikken zie je de locatie op de grote overzichtskaart.