Zou de bus nog komen vandaag?

De wekker gaat om 5.00. Gisteren hebben we besloten om de avontuurlijkste route richting Peru te nemen.
Je kunt namelijk rechtstreeks in een aantal uren (8 uur) naar Peru, je reist dan naar Piura (westkust), of je kunt er in twee dagen naartoe en komt dan uiteindelijk terecht in Chachapoyas, iets meer oostelijk gelegen.

Route twee, de avontuurlijkste, schijnt vooral vanwege de prachtige natuur echt de moeite waard te zijn. Je reist zowel met een soort touringcar (het eerste gedeelte) als met collectivo’s (minibusjes).
Aan het einde van de eerste reisdag overnacht je in een Hostel om vervolgens de volgende dag de laatste 7 uur te reizen. Best een pittige tocht, maar dan zie je ook wat.
Niet alleen de prachtige natuur, maar ook slechte wegen, de doldwaze chauffeurs en niet wetende wanneer de volgende bus of collectivo vertrekt maken deze reis toch wel enigszins spannend.

Omdat we vanochtend al zo vroeg moesten vertrekken, hebben we de avond ervoor uitgecheckt. Het enige wat nog moest waren de handdoeken en de sleutel inleveren. Tegen 6.00 moesten we in het restaurant van het Hostel zijn en daar zouden we de spullen overhandigen aan de nachtwaker en zouden wij onze 20 dollar borg terugkrijgen. Maar al wie er was, geen nachtwaker.
Even over zessen zijn we maar weggegaan, omdat we bang waren anders de bus te missen.
Tien minuten later kwam daar alsnog de nachtwaker aangesneld, maakte ons zijn excuus en gaf ons alsnog de 20 dollar.

Anderhalf uur hebben we met onze bepakking aan de weg gestaan, maar je bent in Zuid-Amerika of je bent het niet, de bus is nooit gekomen!
Tegen half acht hebben we maar besloten terug te lopen naar ons Hostel. Daar werden we verbaasd door de receptioniste aangekeken.
Zij heeft een aantal telefoontjes gepleegd en vertelde ons dat de weg langs die route zo slecht begaanbaar was dat er voorlopig helemaal geen bus rijdt over die weg! Nergens en bij niemand was dit bekend. Bijzonder, maar waar. Vriendelijk als de goedlachse receptioniste is, bood ze ons gelijk een nieuw huisje aan waar we de nacht konden doorbrengen en heette ons opnieuw van harte welkom in het Hostel!

Toch zijn we in bepaald opzicht vandaag iets dichter bij Peru gekomen, want we verblijven nu niet in huisje 15, maar 16. Deze ligt toch net even iets dichter bij de weg richting Peru………….
Een ook hier was het uitzicht weer prachtig (zie foto).

Zo hebben vele tegenslagen meestal ook hun voordelen en dat is in deze ook zo. Zo mochten we nog een heerlijk ontbijt nuttigen en tijdens ons ontbijt kwamen we het echtpaar Phil (gepensioneerd dierenarts) en Nollie (werkzaam binnen de verslavingszorg en hoedenmaakster) uit Brabant tegen. Het klikt direct. We kletsen gezellig met elkaar en delen over en weer onze ervaringen omtrent reizen en andere zaken uit.
Een tweede bijkomend voordeel van nog een nacht vertoeven in
“ons“ Hostel, is dat we nog een keer kunnen genieten van het heerlijke eten wat ze hier maken en nog lekkerder: de desserts (crêpes met crème en chocoladesaus).
Ach, en we hebben de tijd, dus wat maakt het ook uit.
Ja, en morgen zit er niets anders op dan de betrekkelijk “saaie” route naar Peru te nemen. Tegen 13.00 zullen we vertrekken om vervolgens tegen 21.00 in Peru aan te komen. Wie weet wat onze morgen weer te wachten staat…..
Ecuador is morgen dus (waarschijnlijk) verleden tijd, op weg naar Peru.

Het grappige is dat we van het Brabantse echtpaar inmiddels al drie keer afscheid hebben genomen, maar op de een of andere manier lopen we elkaar steeds weer tegen het lijf. We drinken met z´n vieren nog een laatste cappuchino en nemen nog een 1 keer afscheid van elkaar, denken we, maar zelfs als we in de bus op weg naar Peru zitten, komen we elkaar weer tegen. Ja, van sommige mensen wil je gewoon nog even geen afscheid nemen…..

Adios

Door hier op te klikken zie je de locatie op de grote overzichtskaart.