Vilcabamba, springplank naar het zuiden….

Vilcabamba, een zeer rustig plaatsje in het uiterste Noorden van Ecuador. Gelegen in een gebied met de veelzeggende naam Izhcayluma, wat zoveel betekent als, gebied van de twee heuvels. Nou ja heuvels…de uitstulpingen der aarde op deze plaats vallen in de ogen van ons “Neder”landers toch echt in de categorie bergen. Hier zijn ze echter anders gewend en aangezien alles relatief is, zijn de bergen in Vilcamaba voor de mensen hier gewoon heuvels!
Het stadje zelf telt 4167 zielen en doet denken aan een decor uit een Western van Ennio Morricone, inclusief de paarden, die hier overigens gewoon voor de toeristen worden gebruikt. Er is geen bank maar in de mini-mercado San Pablo, kun je geld wisselen, mits de baas zelf aanwezig is. Inmiddels is er wel een geldautomaat maar die doet het niet altijd.
Op en rondom het centrale pleintje heerst een serene rust. Alleen wanneer de schoolkinderen, allemaal gekleed in een blauw-wit uniformpje, de school verlaten is er wat rumoer.
Het gebied is een paradijs voor ornithologen. Met name in de vroege ochtend kun je een ware kakofonie van vogelstemmetjes horen. Aan mij is al die vogelpracht niet besteed. Ik kan helaas nog geen huismus van een vink onderscheiden…..overigens schijnen de mussen hier geel te zijn…er valt toch ook geen touw aan vast te knopen!
Wij vertoeven in een hostal met een gelijkluidende naam als de omgeving waarin het ligt: hostal Izhcayluma. Het ligt zo’n twee km ten zuiden van het dorpje. Het hostal wordt gerund door Peter en Dieter, twee Duitse jongens die na hun wereldreizen hier zijn blijven hangen en deze herberg hebben gekocht. Je weet dus maar nooit of de dokter en de zuster wel terug komen!
Het hostal ligt op een van de heuvels en heeft daarom een prachtig uitzicht op het stadje. Naast de gebruikelijke dormitorios (slaapzalen zeg maar) waar je voor negen dollar per nacht kunt slapen, heb je hier ook cabiñas. Dit zijn grappige kleine huisjes van steen met een tweepersoon bed en een douche en toilet. Het restaurant heeft naast de standaard internationale en nationale gerechten ook “bradwurst” op de kaart staan. Hostal en restaurant lopen als een trein. Ja die Peter en Dieter hebben het goed voor elkaar.
Wij hebben ons hier vermaakt met lekker luieren maar ook wandelen door de prachtige omgeving.
Morgen gaan we naar Peru, en toen we bij de receptie informatie vroegen hoe we het beste konden reizen kregen we allereerst de wedervraag, “hoe wil je naar Peru? comfortabel of avontuurlijk?” We gaan voor het avontuur natuurlijk……..ik ben benieuwd. Jullie horen ervan.

Door hier op te klikken zie je de locatie op de grote overzichtskaart.