Geplaatst door admin op 25 Jan 2009 in
Ecuador Na het ontbijt, we zitten allebei achter ons laptop, ontmoeten we Dennis, een professor uit de US. Hij maakt een praatje met ons en vraagt ons uiteindelijk of we zin hebben vandaag met hem Cuenca te verkennen. Hij kent Cuenca beter dan wij. Het lijkt ons een goed idee en het feit dat hij weet waar je heerlijke cappuchino kunt drinken spreekt ons ook wel aan!
Even later ontmoeten wij ook zijn vrouw Jan, een verpleegkundige en antropologe. Het echtpaar verblijft 7 weken in Cuenca om er voornamelijk onderzoek te doen. Ze willen in kaart brengen hoe het gesteld is met de weeskinderen in dit gebied en of er een mogelijkheid bestaat iets voor deze kinderen te kunnen betekenen. Tegen 12.00u spreken we af. We lopen met z’n vieren door de drukke straten en stuiten op een processie. Ik vraag me af waarom deze processie plaatsvindt en Dennis weet te vertellen dat er vaak geen bijzondere reden voor is….gewoon, omdat het Zondag is. Ja, waarom ook niet. Mannen, vrouwen en kleine kinderen verkleed in prachtige kostuums laten hun voeten/voetjes flink zwieren op de muziek. Een taxichauffeur weet ons even later te vertellen dat de processie is bedoeld als een viering voor het Kindeke Jezus. Meestal gebeurt dat op de 24ste december, maar af en toe ook vaker, zoals vandaag. We lopen door en komen bij het cafeetje aan waar we een heerlijke cappuchino drinken en een tosti van bruine boterhammen naar binnen werken. Een bruine boterham, dat is lang geleden zeg. In het centrum gaan we een enorme kerk genoemd naar de Onbevlekte Ontvangenis, binnen. We maken de afkondiging van de dienst nog net mee (grappig, dat je zomaar midden in een dienst de kerk in en uit kunt lopen) en maken dan dat we snel naar buiten komen, nog net voordat de horde mensen de kerk verlaat. Dennis weet nog een ander kerkje te liggen bovenop een berg en we besluiten er met de taxi naartoe te gaan. Eenmaal boven blijkt het uitzicht over Cuenca ook nog eens prachtig te zijn! We besluiten nog naar een markt te gaan, waar ze fruit, vlees, vis, chocolade en allerlei prullaria verkopen.
De geur van het vlees en vis is niet te harden en ik besluit maar niet teveel door mijn neus te ademen. Afgerukte poten en andere ondefinieerbare produkten liggen in de kraampjes uitgestald en geen van ons haalt het in zijn hoofd hier wat te kopen. We lopen richting Hostel en besluiten vanavond met z’n vieren te dineren. Leuk, al die nieuwe mensen die je zomaar ontmoet. Zo zonnig als de dag begon (rond 25 graden) zo regenachtig is het nu. Het onweert zo knetterhard, dat de ramen er van rinkelen………
Door hier op te klikken zie je de locatie op de grote overzichtskaart.
-
-
bloemen en kruiden
-
-
we besparen jullie de afgerukte poten...
-
-
Uitzicht op Cuenca
-
-
kinderen in de processie
Geplaatst door admin op 25 Jan 2009 in
Ecuador Tja als je uren en uren achter elkaar in bussen vertoeft, laat je je gedachten wel eens gaan over het fenomeen busreizen.
Onze ervaring met busreisen in Nederland is vrij beperkt. Bonnie is nog het meest ervaren van ons met een jarenlange busreiservaring tussen Drachten en Leeuwarden, maar dat is ook al weer even geleden. En sinds het bezit van haar “groene Draeck” (de vw golf) stapt ook zij vrijwel niet meer in een bus.
Hier is dat natuurlijk anders. We zijn (omdat we datzelf zo graag willen, ahum) geheel aangewezen op het openbaar vervoer. Taxi’s bussen en zo nu en dan een trein. Niets mis mee en in ieder geval elke keer weer een hele ervaring.
Neem nou de bus. Spotgoedkoop om mee te beginnen. Een uur bussen is ongeveer 1 $ (€ 0,75). Alle bussen tussen de grotere plaatsen starten hun trip in de z.g. “Terminal Tereste”, zeg maar het busstation. Daar hebben verschillende busmaatschappijtjes hun kantoortjes.
Omdat de verschillende maatschappijtjes elkaars concurrenten zijn, word je als reiziger bij het betreden van de terminal, letterlijk de verschillende bussen ingeschreeuwd. Elke busconducteur (naast de chauffeur heeft iedere bus een conducteur) schreeuwt zich de longen uit het lijf….Cuenca, Cuenca, Cuenca, of Riobamba, Riobamba, Riobamba!! in de hoop dat je in hun bus stapt en niet die van de concurent.
Hebben ze je eenmaal aan de haak geslagen dan verdwijnt in no time je rugzak onder in het ruim….”gevangen” denken ze dan en vervolgens kan je je naar het kantoortje begeven voor een boleto (kaartje). Gelukkig willen ze die lange man (muy alto) en zijn blonde vrouw meestal wel het ruimste plaatsje in de bus geven, stoel 1 en 2.
De bussen vertrekken meestal stipt op tijd. Eenmaal onderweg hangen de conducteurs uit de open deur en blijven zij de bestemming roepen naar iedereen die langs de kant van de weg staat. Een simpel handgebaar van de aangeroepenen doet de bus met gillende remmen stoppen. De mensen die willen instappen krijgen welgeteld 2 seconden de tijd, en eenmaal aan boord scheurt de bus weer verder. Het gevolg is meestal dat de zojuist ingestapte passagiers gelanceerd worden tot minimaal rij vier of vijf!! Oud, jong, met handicap of kind….maakt niets uit, als je wilt bussen in dit land moet je sterk zijn!
Op rij 1 en 2 zittende is het overigens nog een kunst om al die voorbijvliegende passagiers te ontwijken.
Ook het uitstappen gaat in een vergelijkbaar tempo. Overigens kun je overal uitstappen, echte haltes kennen ze niet.
Een ander interessant fenomeen zijn de straatverkopers die overal en nergens in de bus stappen om hun waar aan te bieden. Chips, water, cola, popcorn en allerlei onduidelijk Ecuadoriaans eten. Én, en dat is helemaal grappig, geneesmiddelen, of wat daar voor moet doorgaan. In Riobamba stapte een man met heuse pilotenkoffer (je weet wel zo’n groot vierkant lederen ding) in de bus. Uit het feit dat hij voor in de bus bleef staan en hij de chauffer onderhands een dollar gaf, maakten we op dat hij niet kwam om mee te reizen. Al ras werd duidelijk dat hij ons iets te vertellen had. Hij schraapte zijn keel en begon (gelijk ex-president Bush) met de indrukwekkende woorden: “mede Ecuadorianen”. “Dankzij de genereuze ruimte die de chauffeur mij gaf” vervolgde hij, terwijl wij dachten: ‘hoezo genereus….1 dollar smeergeld zul je bedoelen’, “ben ik in staat om jullie hier toe te spreken”………Ik zal jullie de gehele toespraak onthouden, maar een paar details zijn wel aardig. Hij probeerde een kruiden medicijn aan de man te brengen dat werkelijk goed was tegen en voor alles. Kanker, impotentie, darmkrampen en bijvoorbeeld ook prostaatklachten. Om zijn verhaal overtuigender te maken, gaf hij de toehoorders ook enige anatomische, fysiologische en pathologische informatie (overigens niet persé in die volgorde) over de verschillende organen en wat zij allemaal wel niet konden mankeren. De prostaat bijvoorbeeld is een klier die het zaadvocht maakt en die wanneer hij te groot wordt het plassen kan bemoeilijken, vertelt hij (klopt allemaal). Als je klachten krijgt dan zou je naar een specialist kunnen gaan, een urologo, aldus de spreker. Deze dokter doet dan allerlei onderzoek (en hij beschrijft ze vervolgen in smakelijke details) en daar word je niet echt blij van!! Nee, neem dan zijn kruidenmengsel, dat werkt zonder dat je al deze narigheid over je heen krijgt!!!! Toen hij een aantal proefmonsters uitdeelde lazen wij in koeienletter: ” COLON CLEANER” (darm reiniger)….
Of hij veel verkocht heeft weten we niet. HIj werd echter wel na zijn verhaaltje netjes uit de bus gelaten, terwijl zijn collega verkopers (die geen dollar smeergeld afrekenden) normaal gesproken met gevaar voor eigen leven, uit de rijdende bus moeten springen na hun verkoopronde.
Laat op de kaart zien.
