¿Baños….of toilet?

Inmiddels zijn we verder gereisd naar Baños. Het is 4 uur rijden met de bus vanaf Quito.
Toch wel weer een onderneming. Een drukte van belang op het station en voor ons gevoel is het hier oppassen geblazen. Je hoeft niet bang te zijn dat je het loket van de kaartverkoop naar Baños niet vindt, want je wordt gewoon naar het betreffende loket gesleurd.
Er is veel concurentie binnen deze branche, iedereen wil dat je met hun bus reist.
O jee, 4 uur met de bus, ik geloof dat mijn blaas dat niet gaat volhouden, toch nog maar even vragen of ik naar het toilet kan. En laat Baños nu ook toilet betekenen. Daar ontstaat de verwarring. Si, Si, Baños en de conducteur wijst naar onze bus.
Aahhh…….handig een toilet in de bus, zeggen Bert en ik tegen elkaar. Ja, dat is eigenlijk ook wel logisch als je zulke lange afstanden moet afleggen. Ik kijk rond in de bus, loop een stukje naar achteren, maar ik zie geen Baños. Okee……., we snappen het inmiddels. Hij bedoelde natuurlijk dat deze bus naar Baños gaat en niet dat er een toilet in de bus is. Ik glip de bus uit, richting een echt toilet.
Gelukkig, allemaal net op tijd. De bus vertrekt precies om 10.00
Er wordt direct een film van Al Pacino aan gezet. Het is een en al schieterij en ik moet zeggen om 10.00 ´s ochtends is dat wel erg confronterende kost…….

Wordt vervolgd………..

Laat op de kaart zien.

Cavia zo’n lief diertje, Cuy zo’n lekkernij!

Ja het moest er toch van komen! ’s Lands nationale gerecht is cuy…..ja cavia aan het spit. Geserveerd met aardappelen, in een sopje van onduidelijke aard en een beetje salade.
We hadden ze al langs de kant van de weg zien draaien…met zijn allen aan het spit. En dat gaf natuurlijk stof voor een conversatie met onze gids en chauffeur Carlos. Hij vond het heerlijk, maar de jongere generatie Ecuadorianen at het toch minder…..en zijn schoonzus..die kon zich helemaal te buiten gaan aan de kop van het arme beestje.
Op de terugweg van onze excursie naar het Midden der Aarde, deed hij zijn Ecuadoriaanse gastvrijheid spreken…hij zou ons wel eens tracteren op zo’n overheerlijke “proefkonijn”. Gestopt, geslikt en gegeten!!!!!
Op de laatste foto zie je dat ik naar mijn lege bordje wijs, Bonnie ook, maar de gids laat in zijn uitdrukking zien dat hij Bonnie wel een beetje geholpen heeft. De beste man was zo verzot op dit gerecht dat hij de reeds door Bonnie aangekloven stukken Cavia, gewoon van haar bordje nam om ze verder op te eten.
Overigens heb ik dit,voor dit land dure gerecht toch maar zelf betaald.
Eet smakelijk.

Laat op de kaart zien.

Mitad del Mundo…het midden van de Aarde

Ecuador dankt zijn naam aan het feit dat het precies op de ecuator of evenaar ligt. In het begin van de 19e eeuw kwam een groep Franse geografen naar Ecuador om met behulp van allerlei ingewikkelde berekeningen (GPS hadden ze toen nog niet) de exacte locatie van de evenaar te bepalen.
Nu loopt de evenaar natuurlijk rondom de aarde en kruist vele andere landen in Afrika en het verre Oosten. Toch koos men indertijd voor Ecuador om hun onderzoek te doen omdat het land in die tijd toch een van de meer ontwikkelde landen was, in vergelijking met de andere landen waar eventueel onderzoek mogelijk was.
Dus werd het Ecuador, en dit had zo’n impact op het land dat enkele decennia later de officiële naam van het land in Ecuador veranderd werd.
Zo’n 30 km ten Noorden van Quito heeft men een monument opgericht op de plaats waar de evenaar loopt. Natuurlijk werd dit monument een toeristische trekpleister, en inmiddels stikt het er van de winkeltjes met souvenirs, restaurantjes en kleine musea waar de bijzondere eigenschappen van deze plek worden uitgelegd.
Ook wij bezochten zo’n museum. En het is wonderlijk dat het feit dat je je exact op de evenaar bevindt een aantal natuurkundige gevolgen heeft, die met een aantal proefjes prachtig te demonstreren zijn.
Zonder te vervallen in een natuurkunde les over Coriolis krachten (gisteren al biologie tenslotte) is het toch leuk om te weten dat je op deze plaats een beetje lichter bent, je moeilijker over een lijn kan balanceren en water zonder dat het draait door de gootsteen loopt. Ook is het lastiger om een ei te balanceren op een spijker dan even naast de evenaar. En met even naast bedoelen we ook echt even! Enkele meters ernaast is al voldoende om te ervaren dat alles anders is. De foto’s spreken voor zich.

Laat op de kaart zien.